Çok eskilere dayanır inanç-inanmak.Bir ihtiyaçtır insan için inanç, ama bakıyorum da inanmamak entellektüel bir bakış açısı iken inananın tarifi yobazlık olmuş bugünlerde.Çokta kızamıyorum, yine bizleriz bunlara sebep olanlar aslında.Söyler misiniz? Herkesin eşit olduğu, zayıf -güçlü ayrımının olmadığı müslüman bir ülke ?? Aksine müslüman ülkelerde ayyuka çıkmış durumda bu eşitsizlik. EE hani hepimiz kardeştik lan. Bunun böyle olmasının en büyük sebebi ise sonsuz huzuru doğuştan almış olmamız.Bir kelimeyi şaaded yeter olum,cenneti böyle göreceğini sananlar var hala, neden?? Çünkü böyle öğrendik, sorgulamak en büyük günahtı bu ülkelerde. İlk emri oku olan kitabın varisleri bizler, baş ucu kitabı yapmadık mı, cevap anahtarı olan bu ulu kitabı.Bir cuma yeterdi, yüzlerce kılmadığın namaz yerine geçerdi.Çünkü,sürekli kullandık yaradanın merhametini. Affedicilerin en büyüğüydü, içimizi biliyordu olum. Yapmasak ta kalbimizde vardı hep,avuttuk kendi kendimizi bu düşüncelerle.Biz insanoğlu korkmadan teslim olamayız, inanmanın duru masumiyetine.Çünkü biz insanoğlu sezen aksu misali masum değiliz:)).Okumadan kolayımıza gelen ne varsa, işimize geldiği gibi yorumlarız her şeyi.İşte bu yüzden yerimizde sayarız, üretmek yerine üretileni kemiririz asalaklar gibi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder